x

Deze website maakt gebruik van cookies en andere technologieën. Door verder te surfen stemt u in met het gebruik hiervan. Meer informatie kan u hier terugvinden.

Blauw en wit

De rijke geschiedenis van AC Lebbeke

1955-2018

1 januari 1955

Op 1 februari 1955, besloten enkele Lebbekenaren dat in onze streek voldoende ruimte, belangstelling en talent aanwezig was om tot de oprichting van een atletiekclub over te gaan. Zo werd Atletiek Club Lebbeke Kruis (ACLK) geboren.

Aanvankelijk bestonden de activiteiten vooral uit deelnemen aan veldlopen en stratenkoersen. Zelf richtte de club reeds van in het prille begin een jaarlijkse veldloop in. Stelselmatig groeide het ledenaantal en de faam van de club. In 1956 werd Maurits Vanderstraeten aangesloten die later tot één van de spilfiguren zou uitgroeien.


1966

AC Lebbeke bouwt…
eigen atletiekpiste!

Vanaf 1960 werden de horizonten verruimd naar de zomeratletiek toe. Er gingen zelfs stemmen op tot het aanleggen van een atletiekpiste, een uiterste zeldzame luxe in die tijd.

In 1966 was het reeds zover. Met eigen middelen en met de inzet van eigen leden was de piste tot stand gekomen en dit op de plaats waar A.C. Lebbeke met zijn huidige accommodaties nog steeds gehuisvest is. Voortaan konden onze atleten ook in de zomer hun geliefkoosde sporttakken beoefenen.


1967

Een stevige klap…

Amper een jaar later volgde een zwaar dieptepunt. De gemeente besloot de eerste fase ter inrichting van een modern sportcomplex aan te vatten. Daartoe werd onze piste met de grond gelijk gemaakt.

Er werd een nieuwe piste beloofd binnen de drie jaar. Het zouden er uiteindelijk 10 worden. Door deze gebeurtenissen dachten sommigen in het bestuur dat de club dit niet zou overleven. Zij verdwenen dan ook samen met vele atleten en sloten zich aan bij andere clubs.

De periode 1967-1970 werd een overgangsfase. De zomeractiviteiten verminderden sterk en de klemtoon kwam terug op het veldlopen te liggen.


1972

Dames maken hun intrede

Omstreeks 1970 verrees de club sterker dan ooit uit haar as. De benaming werd aangepast naar A.C. Lebbeke. In datzelfde jaar werd voor de eerste maal onze nationale veldloop ingericht. In een hels tempo steeg het leden aantal evenals het aantal activiteiten. Vanaf 1971 bouwen wijlen Renaat Biesemans (voorzitter), Maurits Vanderstraeten (secretaris) en een ruime kring van medewerkers aan een grootse toekomst. ‘Stilstaan is achteruitgaan’ was hun leuze, dit in gedachten werden de handen uit de mouwen gestoken.

In 1972 werd de club uitgebreid met een officiële damesafdeling. De groei van de club vereiste het aantrekken van een trainer met aanzien. In 1976 werd Walter Van Rensbergen, zelfs ooit lid van de Belgische Nationale Atletiekploeg en ruim bekend in de atletiekmiddens als federaal trainer van de ‘fondploeg’, met deze functie belast.


1975

Niet te stuiten opmars

Tien jaar na het verdwijnen van de oorspronkelijke piste werd een prachtige kunststofpiste in gebruik genomen. Sindsdien was onze ploeg niet meer te stuiten. Dat bewijzen de vier interclubtitels bij de heren in amper vijf jaar tijd.

Nog steeds was men niet tevreden te Lebbeke, onze club moest en zou de plaats innemen waarop zij recht had in de Belgische atletiekwereld. Dankzij verschillende initiatieven kwamen wij dan ook steeds dichter bij dit verhoopte doel.

In 1980 werd een stand voor polsstokspringen aangelegd. In de komende jaren zou Chris De Ridder er dankbaar gebruik van maken om uit te groeien tot een kampioen. In 1985 komt er een eigen kantine en materiaalhuis, dat moest voldoen aan de behoeften van onze club.


400!

De kaap van de 400 leden werd bereikt in 1988, hoofdzakelijk dankzij uitbreiding van de jeugdwerking met als uit het oog springend resultaat de titel van Belgisch kampioen van onze kadettenploeg jongens.

1992

Onenigheid

Tijdens het seizoen 1992-93 krijgt de club één van de zwaarste klappen uit haar bestaan: in het kielzog van Frankie De Feyter verhuisden 27 atleten (waaronder beloftevolle atleten als Tim De Cock en Raf Tilburgh) naar de Brabantse club Olympic-Essenbeek-Halle.

Het luidde het begin van enkele woelige jaren in. De terugkeer van de in 1992 naar Olympic Essenbeek Halle verhuisde groep kondigde een sportieve heropleving aan. Zo lukte juniore Heide Mariën het Belgisch record AC in het speerwerpen. Bij de pupillen wordt onze club de eerste – en tot dusver enige – die een volledig podium weet te bezetten op het Belgisch kampioenschap veldlopen.

In 2002 werd geen definitief akkoord over een fusie gevonden met de groep van Frankie De Feyter. De kern OEH-Lebbeke besloot als nieuwe afzonderlijke club, Lebbeekse Atletiek Toekomst (LAT), verder te gaan. AC Lebbeke ging enkele moeilijke jaren tegemoet.



2006

Jeugdlichting staat op

AC Lebbeke ging aan de slag met zijn jeugdatleten. Vanaf 2006 zouden verschillende jeugdatleten zich voor Europese kampioenschappen kwalificeren. Lize De Geest (100m, 4x100m), Jonas Bogaerts (speer), Astrid Verhoeven (3000m steeple, veldlopen), Riet Vanfleteren (800m) en Dries De Smet (1500m, veldlopen) verschenen allen op het Europese toneel. Die laatste kon zelfs een Europese zilveren medaille veroveren bij de U20 op de 1500m.

Ook in team doet de club het opnieuw goed. In de Beker van Vlaanderen stijgen beide alle categorieënteams. Onze junioren jongens behalen op het EK veldlopen voor clubs in Albufeira (POR) een twaalfde plaats.

Facebook Flickr Strava Wikipedia YouTube Instagram Twitter Menu Pijl Bus Album Document Persoon Plan Groep Fluit Email Overheid Overheid Locatie Smartphone Huis Bankkaart BTW